กลับไปหน้าที่แล้ว

 

            Breaking Bad ถือเป็นซีรีส์เรื่องหนึ่งที่ดำเนินเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบแบบกราฟไม่ตก แม้จะมีบางช่วงที่ย้วยบ้างแต่โดยส่วนใหญ่จะสนุกน่าติดตามทุกตอน สาเหตุสำคัญคงมาจากการเล่าเรื่องที่กระชับเข้าประเด็นรวมไปถึงมีซีซั่นละ 10 ตอนทำให้ไม่ยาวย้วยเหมือนเรื่องอื่น

            มันเล่าเรื่องของวอลเตอร์ครูสอนวิชาเคมีม.ปลายในโรงเรียนเล็ก ๆ  ที่ชีวิตเขาเป็นชนชั้นกลางธรรมดาที่ต้องดิ้นรนเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ลูกชายคนโตที่พิการและภรรยาที่กำลังตั้งท้อง (และเกิดเป็นลูกสาวในซีซั่นต่อมา) ว่าด้วยเรื่องสภาวะเศรษฐกิจที่บีบคั้น ความล้มเหลวในฐานะหัวหน้าครอบครัวที่ไม่สามารถมีบ้านหรือชีวิตที่ดีเหมือนคนอื่น โดดเฉพาะก็น้องเขยที่เป็นนายตำรวจใหญ่ด้านปราบปรามยาเสพติดประจำเมืองที่คอยข่มเขาตลอดเวลา ทำให้เขากลายเป็นเป็นไอ้ขี้แพ้ในสายตาคนอื่น ไม่เว้นแม้แต่ภรรยาและลูก (ซึ่งจริง ๆ เขาคืออัจฉริยะด้านเคมีคนหนึ่งเลยทีเดียว)

            จุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องเมื่อวอลเตอร์มีอาการป่วยและต้องไปหาหมอและพบว่าเขาเป็นมะเร็งปอด ทำให้เขาฉุกคิดถึงครอบครัวที่จะอยู่อย่างยากลำบากเมื่อไม่มีเขา เลยทำให้เขาได้ไปพานพบกับเจสซี่ลูกศิษย์ของเขาที่ลาออกจากโรงเรียนกลายเป็นเด็กติดยา และทำให้เขามองเห็นช่องทางการทำยาไอซ์ขายเพื่อหาเงินมาให้ครอบครัวได้มีชีวิตที่ดีขึ้น มะเร็งอาจร้ายสำหรับคนอื่นแต่มันกลับทำให้วอลเตอร์ฉุกคิดถึงชีวิตตัวเองและครอบครัวอย่างจริงจัง เป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาทางเคมีในชีวิตของเขาให้ก้าวกระโดดไปสู่อีกโลกแห่งอาชญากรและยาเสพติดแบบไม่มีวันถอนตัวขึ้น

            เรื่องนี้ใช้ความได้เปรียบของความเป็นซีรีส์ที่ขนาดยาวขยายได้หลายตอนทำให้การนำเสนอสามารถขุดลึกถึงรากเหง้าจิตใจและเรื่องราวความเป็นมาของตัวละครได้อย่างถึงกึ๋น ทำให้ผู้ชมรับรู้เรื่องราวและอารมณ์ตัวละครได้อย่างละเอียดทำให้พร้อมที่จะเข้าใจและเอาใจช่วยได้อย่างไม่ยากเย็น โดยเฉพาะภาคแฟลชแบ็กหลายฉากที่ทรงพลังต่อเส้นเรื่องอย่างมากมายเหลือเกิน

            โดยวิธีการเล่าเรื่องสำคัญคือการ การให้ตัวละคร “ค่อย ๆ “ จมดิ่งลงสู่ด้านมืดอย่างน่าเชื่อถือไม่รีบเร่งไม่เร่งเร้าแต่ทรงพลังมากพอที่จะทำให้คนดูค่อย ๆ รู้สึกไปกับตัวละครเหมือนกัน ขณะเดียวกันก็ให้ตัวละครอื่นได้แสดงด้านมืดและด้านสว่างอย่างไม่ปิดบัง

            แม้เรื่องจะว่าด้วยเรื่องวงการค้ายาไอซ์  เรื่องด้านสารเคมี แต่หัวใจสำคัญมันกลับอยู่ที่ครอบครัวและการรักษาไว้ถึงครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพูดถึงชีวิตคู่แบบสามี-ภรรยา ได้อย่างถึงกึ๋นไม่ปิดบัง เรียกได้ว่าตีแสกหน้าเลยก็เป็นได้

            ในด้านนักแสดงนำนั้นทั้งวอลเตอร์ และ เจสซี่ ก็มีความสัมพันที่ลึกซึ้งมากเมื่อเทียบกับจุดเริ่มต้นจากเป็นครูและลูกศิษย์ธรรมดา จนกลายเป็นความความห่วงใย เอาใจใส่และยอมเอาชีวิตตัวเองเป็นประกันให้อีกคนรอดทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนสามารถเรียกได้ว่าเป็นมากกว่าพ่อลูก ญาติพี่น้อง ซึ่งเอาเข้าจริงๆ ตัวละครวอลเตอร์อาจจะรู้จักเจสซี่ลึกซึ้งกว่าลูกชายตัวเองเสียอีก

            การแสดงของไบรอัน แคนสตัน ที่เล่นเป็นวอลเตอร์นั้นถือเป็นหัวใจสำคัญของเรื่องนี้ เขาเปิดเปลือยทุกแง่มุมตัวละครได้อย่างหมดจด แถมยังเพิ่มระดับความยากขึ้นไปอีกที่เขาต้องค่อย ๆ แสดงด้านมืดของตัวเองออกมาในแต่ละตอน แต่ละซีซั่นอย่างพอเหมาะพอเจาะ และเมื่อถึงจุดปะทุที่ต้องระเบิดอารมณ์ออกมานั่นยิ่งทำให้ตัวละครนี้หนักแน่น เข้มแข็ง ในขณะเดียวกันก็อ่อนโยนในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง

            จะว่าไปแล้วตัวละครวอลเตอร์นั้นฉายภาพชัดของ Loser  ในสังคมของเราได้อย่างชัด แม้ว่าในความหมายจริง ๆ ตัววอลเตอร์นั้นจะห่างไกลจากคำว่านี้ซะเหลือเกินด้วยความรู้ความสามารถที่เขามี แต่ชีวิตเขากลับใช้ชีวิตอย่างไอ้ขี้แพ้ที่ไม่มีเป้าหมาย ใช้ชีวิตไปวัน ๆ โดนเมียควบคุมทุกอย่างในชีวิต ครอบครัวที่แสนน่าเบื่อ รวมไปถึงน้องเขยที่กดดันและข่มเขาตลอดเวลา

            นักแสดงในบทสมทบอื่น ๆ ก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยม โดยสิ่งสำคัญคือการเล่าเรื่องตัวละครเหล่านั้นได้ถูกเฉลี่ยน้ำหนักอย่างพอเหมาะและลึกซึ้งมากพอที่เราจะรับรู้เรื่องราวและอินไปได้ว่าทำไมตัวละครนี้ต้องทำอย่างนั้น ต้องเชื่อแบบนั้น และบางครั้งถึงกับเอาใจช่วยพวกเขาแม้ว่าในใจเรารู้ว่านั้นคือสิ่งผิด

            ทำให้สิ่งที่โดดเด่นที่สุดของเรื่องนี้คือบทซีรีส์ที่ได้มอบเลือดเนื้อในฐานะมนุษย์ให้กับตัวละครทุกตัว ไม่มีใครเป็นยอดมนุษย์เก่งเกินคน หรือตัวเอกที่น่าสงสารต้องพบเจอความยากลำบากตลอดเวลาอย่างน่าเวทนา ทุกตัวละครต่างต้องพบเจอกับช่วงที่ดี หรือภาวะยากลำบากและความพ่ายแพ้ แต่ในช่วงเวลาคับขันเหล่านั้นบทกลับหาทางลงให้สถานการณ์และตัวละครได้อย่างชาญฉลาดและน่าเชื่อถือ ซึ่งบางครั้งมันก็ล่อหลอกให้ทำให้เราอึ้งไปกับความเซอไพรส์ของบทนั่นคือความสนุก 

            เหนืออื่นใดแม้ว่าจะเป็นซีรีส์ดราม่าแต่มันก็ไม่แห้งแล้งอารมณ์ขันแม้ว่าจะเป็นอารมณ์ขันแบบหนังตลกเสียดสีสังคมแต่มันก็ทำให้คนดูสามารถดูไปตลอดรอดฝั่งได้อย่างสนุกสนาน

ความคิดเห็น


Breaking Bad งดงามด้วยความเป็นมนุษย์
เขียนบทความทั่วไป,เขียนบทความจิตวิทยา,เขียนบทความสารคดี
เขียนในโอกาสที่ดูเรื่องนี้จบและได้รับอารมณ์ร่วมอย่างเต็ม ๆ เป็นบทความขนาดยาวที่เล่าเรื่องราวในเรื่องแต่ไม่สปอยล์ทำให้คนดูเสียอรรถรถ

คำค้นหา
สร้างเมื่อ: 14 ส.ค. 2020

0
9

ผลงานอื่นๆของ ศุภชัย ร.ดูทั้งหมด

About A Boy เพราะเราไร้เดียงสา
ศุภชัย ร.
เขียนบทความอื่น ๆ, เขียนบทความทั่วไป, เขียนบทความสารคดี
0
10

ผลงานใกล้เคียงของฟรีแลนซ์ท่านอื่น

© 2015-2020 FreelanceBay.com, All rights reserved.